حداقل دوز مؤثر PRP چقدر است؟ مرور جدید بر شواهد علمی سال ۲۰۲۵پلاسمای غنی از پلاکت (Platelet-Rich Plasma یا PRP) طی سال‌های اخیر به یکی از پرکاربردترین درمان‌های ارتوبیولوژیک در بیماری‌های اسکلتی-عضلانی تبدیل شده است. امروزه از PRP در درمان بیماری‌هایی مانند استئوآرتریت، آسیب‌های تاندونی، آسیب‌های عضلانی و بسیاری از مشکلات پزشکی ورزشی استفاده می‌شود. با وجود گسترش کاربرد این روش، نتایج درمانی در مطالعات مختلف یکسان نبوده و میزان پاسخ بیماران به درمان تفاوت قابل توجهی دارد.یکی از دلایل اصلی این اختلاف، نبود استاندارد واحد در تهیه و تجویز PRP است. غلظت پلاکت، تعداد پلاکت تزریق‌شده، میزان گلبول‌های سفید، آلودگی به گلبول‌های قرمز و حتی روش آماده‌سازی PRP می‌توانند اثربخشی درمان را به طور قابل توجهی تغییر دهند.در یک مقاله مروری که در سال ۲۰۲۵ توسط محققان ایتالیایی در مجله Journal of Clinical Medicine منتشر شده است، نقش دوز واقعی پلاکت تزریق‌شده به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت درمان مورد بررسی قرار گرفته است.
دوز پلاکت؛ مهم‌تر از غلظت پلاکتدر بسیاری از مطالعات تنها غلظت پلاکت گزارش می‌شود، در حالی که نویسندگان این مقاله تأکید می‌کنند تعداد واقعی پلاکت‌های تزریق‌شده (Platelet Dose) شاخص مهم‌تری برای پیش‌بینی پاسخ درمانی است.بر اساس شواهد موجود:حداقل دوز مؤثر برای هر تزریق باید بیش از ۳.۵ میلیارد پلاکت باشد.برای دستیابی به بهترین نتایج درمانی، مجموع پلاکت تزریق‌شده در طول دوره درمان باید حدود ۱۰ تا ۱۲ میلیارد پلاکت باشد.این مقدار معمولاً با حداقل سه جلسه تزریق PRP قابل دستیابی است.این یافته‌ها نشان می‌دهد که تنها افزایش غلظت پلاکت کافی نیست و باید حجم نهایی PRP و تعداد کل پلاکت‌های تزریق‌شده نیز در برنامه درمانی مورد توجه قرار گیرد.
LP-PRP یا LR-PRP؛ کدام بهتر است؟یکی دیگر از نکات مهم مقاله، انتخاب نوع مناسب PRP بر اساس بیماری است.آرتروز زانودر تزریق داخل مفصلی زانو، PRP کم‌گلبول سفید (Leukocyte-Poor PRP یا LP-PRP) انتخاب مناسب‌تری محسوب می‌شود زیرا:التهاب پس از تزریق کمتر است.درد کمتری ایجاد می‌کند.تحمل بیمار بهتر خواهد بود.
آسیب‌های تاندونی و عضلانیدر مقابل، برای درمان:تندینوپاتی‌هاآسیب‌های عضلانیآسیب‌های لیگامانیاستفاده از PRP پرگلبول سفید (Leukocyte-Rich PRP یا LR-PRP) می‌تواند نتایج درمانی بهتری ایجاد کند، زیرا حضور لکوسیت‌ها در این شرایط ممکن است به فرایند ترمیم بافت کمک کند.
چرا باید از آلودگی به گلبول قرمز جلوگیری کرد؟یکی از پیام‌های مهم این مقاله، اهمیت کیفیت PRP است.وجود گلبول‌های قرمز در نمونه PRP می‌تواند:موجب آسیب به پلاکت‌ها شود،پاسخ التهابی نامطلوب ایجاد کند،و اثربخشی درمان را کاهش دهد.به همین دلیل، انتخاب کیت مناسب و رعایت اصول صحیح تهیه PRP اهمیت زیادی دارد.
آیا پلاکت‌ها باید قبل از تزریق فعال شوند؟در گذشته، فعال‌سازی پلاکت‌ها با موادی مانند کلرید کلسیم یا ترومبین قبل از تزریق رایج بود.اما نویسندگان این مقاله اشاره می‌کنند که امروزه فعال‌سازی روتین پلاکت‌ها قبل از تزریق دیگر توصیه نمی‌شود، زیرا ممکن است موجب آزاد شدن زودهنگام فاکتورهای رشد و کاهش اثربخشی درمان پس از تزریق شود.
جمع‌بندیاین مقاله نشان می‌دهد که موفقیت درمان با PRP تنها به «تهیه PRP» محدود نمی‌شود، بلکه به استانداردسازی دوز پلاکت، انتخاب نوع مناسب PRP برای هر بیماری و حفظ کیفیت فرآورده وابسته است.مهم‌ترین پیام‌های این مطالعه:
✔️ حداقل دوز مؤثر PRP بیش از ۳.۵ میلیارد پلاکت در هر تزریق است
✔️. مجموع دوز درمانی حدود ۱۰ تا ۱۲ میلیارد پلاکت در طول دوره درمان توصیه می‌شود.
✔️ LP-PRP برای آرتروز زانو انتخاب مناسب‌تری است.
✔️ LR-PRP در آسیب‌های تاندونی و عضلانی عملکرد بهتری دارد.
✔️ از آلودگی نمونه به گلبول قرمز باید جلوگیری شود.
✔️ فعال‌سازی پلاکت‌ها قبل از تزریق به صورت روتین توصیه نمی‌شود.
برای خواندن مقاله کلیک کنید:
  • تاریخ انتشار
  • زمان مطالعه
  • نویسنده
  • 2026-07-12
  • 7 دقیقه
  • clinic360.ir

برای مشاوره کافیست فرم زیر را تکمیل کنید تا کارشناسان ما با شما تماس بگیرند.