هسته اثربخشی PRP در دانه‌های آلفای پلاکت‌ها نهفته است که مخزنی غنی از فاکتورهای رشد و پروتئین‌های سیگنالینگ هستند؛ از جمله فاکتور رشد مشتق از پلاکت (PDGF)، فاکتور رشد تبدیل‌کننده بتا (TGF-β)، فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF)، فاکتور رشد اپیدرمی (EGF) و فاکتور رشد شبه‌انسولین (IGF-1). با فعال‌سازی پلاکت‌ها، این فاکتورهای رشد در محل تزریق آزاد می‌شوند و آبشاری از رویدادهای سلولی را آغاز می‌کنند که شامل جذب سلول‌های بنیادی و التهابی به محل آسیب (کموتاکسی)، تحریک تکثیر فیبروبلاست و کراتینوسیت، افزایش سنتز کلاژن نوع یک و سه، و راه‌اندازی رگ‌زایی موضعی (آنژیوژنز) می‌شود. مرور‌های علمی اخیر همچنین به اثرات کمتر شناخته‌شده PRP از جمله خاصیت ضدآپوپتوزی، تعدیل ایمنی موضعی، اثرات ضدمیکروبی و آنتی‌اکسیدانی اشاره کرده‌اند که دامنه کاربرد بالینی آن را فراتر از ترمیم ساده بافت گسترش می‌دهد [۱،۲].

از نظر تهیه، PRP با نمونه‌گیری خون وریدی بیمار و سانتریفیوژ آن به‌دست می‌آید تا لایه پلاکتی از گلبول‌های قرمز و بخش عمده پلاسمای فاقد پلاکت جدا شود. بسته به تعداد گلبول‌های سفید باقیمانده در فرآورده نهایی، PRP به دو دسته کلی LP-PRP (فاقد لکوسیت یا با لکوسیت پایین) و LR-PRP (غنی از لکوسیت) تقسیم می‌شود؛ انتخاب بین این دو بسته به اندیکاسیون بالینی (مثلاً ترجیح LP-PRP در تزریقات داخل‌مفصلی به دلیل پروفایل التهابی ملایم‌تر) متفاوت است. کیفیت نهایی PRP به عواملی چون حجم خون اولیه، سرعت و زمان سانتریفیوژ، نوع ضدانعقاد و روش فعال‌سازی (با کلسیم‌کلراید، ترومبین یا بدون فعال‌سازی خارجی) وابسته است؛ به همین دلیل استانداردسازی پروتکل تهیه، عاملی تعیین‌کننده در بازتولیدپذیری نتایج بالینی محسوب می‌شود.

کیت PRPrime™ ویراسلول با هدف پاسخ به همین نیاز به استانداردسازی طراحی شده است. این سیستم بسته و استریل، از یک پروتکل سانتریفیوژ دو مرحله‌ای بهینه‌شده (مرحله اول ۲۰۰×g و مرحله دوم ۴۰۰×g، هر مرحله ۱۰ دقیقه) استفاده می‌کند که ضمن حفظ یکپارچگی و کیفیت پلاکت‌ها، غلظتی معادل ۳ تا ۵ برابر سطح پایه خون فراهم می‌آورد. حجم خون ورودی و حجم نهایی PRP در این کیت از پیش تعریف شده‌اند (برای مثال از ۳۰ میلی‌لیتر خون حدود ۴ میلی‌لیتر PRP و از ۶۰ میلی‌لیتر خون حدود ۹ تا ۱۰ میلی‌لیتر PRP به‌دست می‌آید)، که برنامه‌ریزی درمانی پزشک را برای پروتکل‌های مختلف ساده‌تر می‌کند. لوله‌های PET استریل، بسته‌بندی کامل شامل تمامی لوازم جانبی، و گردش‌کار سیستم بسته، احتمال آلودگی را به حداقل رسانده و امکان تهیه‌ای ساده، استاندارد و تکرارپذیر را در محیط مطب یا کلینیک فراهم می‌آورند.

از منظر ایمنی بالینی، به‌دلیل ماهیت اتولوگ PRP، خطر واکنش‌های ایمنی، حساسیت یا انتقال بیماری‌های عفونی در حداقل ممکن قرار دارد. عوارض گزارش‌شده معمولاً محدود به واکنش‌های موضعی و گذرا مانند درد خفیف، قرمزی یا تورم در محل تزریق است که در عرض چند روز برطرف می‌شود. این پروفایل ایمنی مطلوب، در کنار شواهد رو به رشد از کارآزمایی‌های بالینی و مرورهای نظام‌مند در حوزه‌های پوست، ارتوپدی و طب ترمیمی، PRP و به‌طور خاص کیت استانداردشده PRPrime™ را به گزینه‌ای قابل اعتماد برای طیف گسترده‌ای از تخصص‌های پزشکی تبدیل کرده است.