کاربرد PRP، PRF و SVF در فیزیاتری، پزشکی درد و پزشکی ورزشی

 

PRP

PRP در این حوزه عمدتاً برای تاندینوپاتی‌های مزمن و مقاوم، از جمله فاشئیت پلانتار، تاندینوپاتی آشیل و پاتلار و اپیکوندیلیت‌های لترال یا مدیال، پس از شکست استراحت نسبی، مدیریت بار و برنامه مناسب فیزیوتراپی به‌کار می‌رود. در ورزشکاران مبتلا به درد مفصلی نیز PRP می‌تواند به‌عنوان بخشی از یک برنامه جامع توان‌بخشی مدنظر قرار گیرد، نه به‌عنوان جایگزینی منفرد برای بازتوانی. در برخی تاندینوپاتی‌ها، از جمله اپیکوندیلیت لترال و تاندینوپاتی گلوتئال، ممکن است اثر اولیه PRP از کورتیکواستروئیدها ضعیف‌تر باشد، اما مزیت آن در افق زمانی طولانی‌تر و به‌ویژه حدود شش ماه و پس از آن برجسته‌تر شود؛ بنابراین، انتخاب درمان باید با تقویم رقابتی و اولویت ورزشکار میان تسکین سریع و پاسخ پایدار هماهنگ گردد. استفاده از هدایت سونوگرافیک برای افزایش دقت تزریق به‌طور جدی توصیه می‌شود. شواهد مربوط به کشیدگی‌های حاد عضلانی همچنان ناهمگون است و در نتیجه PRP بهتر است عمدتاً به‌عنوان گزینه‌ای برای مشکلات مزمن و مقاوم مطرح شود، نه به‌عنوان درمان روتین برای تسریع بهبود آسیب‌های حاد عضلانی. شعله‌وری گذرای درد و محدودیت عملکرد طی یک تا سه روز نخست نیز باید در برنامه‌ریزی فعالیت ورزشی لحاظ شود.

PRF

PRF با توجه به رهایش آهسته‌تر فاکتورهای زیستی و وجود داربست فیبرینی، از نظر تئوریک می‌تواند برای فرایندهای تاندینوپاتیک مزمن که نیازمند تحریک طولانی‌تر هستند، جذاب باشد. بااین‌حال، این برتری در حال حاضر بیشتر بر مبنای منطق زیستی و نتایج مقدماتی استوار است و هنوز به برتری بالینی قطعی در برابر PRP تبدیل نشده است. از PRF در برخی موارد تاندینوز مقاوم به درمان خط اول استفاده می‌شود و در بعضی پروتکل‌ها همراه با PRP به‌کار می‌رود؛ همچنین کاربرد آن در آسیب‌های عضلانی و فاشیال در برخی برنامه‌های اکتشافی مورد توجه قرار گرفته است. پروفایل ایمنی در مجموع مطلوب به نظر می‌رسد، اما شواهد اختصاصی و با کیفیت بالا در پزشکی ورزشی هنوز محدود است و بخشی از داده‌های موجود بر پایه برون‌یابی از سایر حوزه‌های پزشکی است.

SVF مشتق از SVFoenix™

 SVF حاصل از SVFoenix™ بیشتر برای بیمارانی در نظر گرفته می‌شود که دچار درد مزمن و دژنراتیو مفصلی یا اختلالات مزمن بافت نرم هستند و به درمان‌های استاندارد محافظه‌کارانه و مداخلاتی نظیر PRP پاسخ کافی نداده‌اند. استفاده از آن معمولاً در قالب برنامه‌های ساختاریافته ارتوبیولوژیک یا پروتکل‌های تحقیقاتی انجام می‌شود و منطق اصلی آن، اثرات پاراکرین ضدالتهابی و تعدیل‌کننده جمعیت سلولی موجود در فرآورده است. از آنجا که برداشت چربی و عوارض محل اهدا جزء جدایی‌ناپذیر فرایند هستند، زمان انجام این مداخله باید با برنامه تمرینی و تقویم رقابتی ورزشکار هماهنگ شود. همچنین، با توجه به محدودتر بودن پایگاه شواهد اختصاصی پزشکی ورزشی و وابستگی وضعیت نظارتی به حوزه اخلاقی، استفاده از SVF باید با انتخاب دقیق بیمار و رضایت آگاهانه‌ای همراه باشد که به‌روشنی میان یافته‌های تثبیت‌شده و فرضیه‌های در حال بررسی تمایز قائل شود.

در مجموع، ادغام موفق این فرآورده‌ها در طب ورزش و درد مستلزم تشخیص دقیق، استفاده از تحویل هدایت‌شده با تصویربرداری، تعریف روشن اهداف عملکردی و برنامه‌ریزی مناسب برای بازگشت به فعالیت است. در چنین چارچوبی، PRP، PRF و SVF مشتق از SVFoenix™ می‌توانند به‌عنوان اجزای مکمل یک راهبرد غیرجراحی برای مدیریت دردهای مزمن اسکلتی ـ عضلانی و تاندینوپاتی‌های مقاوم مورد استفاده قرار گیرند.